|
امروز صبــــــا شكفته تر ميآيد بوي خوش يار سيمبر ميآيد
پر غلغله گشته سر تا سر شهر آن يار سفر كرده مگر ميآيد
نيمه شعبان از راه رسيد و منتظران مهدي موعود كه در انتظار فرجش ميباشند، تولد يگانه منجي عالم بشريت را جشن ميگيرند. در اين ميان مردم روستاي ما نيز جشن نيمه شعبان با شكوه هر بيشتر برگزار ميكنند.
در زمانهاي گذشته كه حضرت حجت اسلام و المسلمين خدايي روحاني روستا بود، در تابستان براي دانش آموزان كلاس يادگيري قرآن برگزار ميكرد. او از دانشاموزان ميخواست يكي از سرودهايي كه به مناسبت نيمه شعبان سروده شده بود ، به صورت همخواني مرور نمايند تا در جشن نيمه شعبان آنرا اجرا نمايد. علاوه بر اين چون در آن زمان برق وادقان بوسيله موتور برق حاج محمد مطيع تامين ميگردد و گاهي اوقات بدليل خرابي موتور، روستا فاقد روشنايي بود، در اين ايام عدهايي از ريش سفيدان روستا به شهر كاشان رفته و از حاج محمد مطيع ميخواستند تا براي شب نيمه شعبان و بدنبال آن ماه مبارك رمضان موتور برق روستا را تعمير و روشن نمايد تا در اين ايام روستا از نعمت روشنايي برخودار شوند.
از سوي ديگر در روستا ما بواسطه وجود فرقه بهايي كه قائل به ظهور امام زمان بودند، مسلمانان سعي داشتند جشن ميلاد امام زمان با شكوه هرچه بيشتر برگزار نمايند. بر اين اساس عدهاي كه در راس آنها حاج تقي صادقي ، مرحوم ارباب يحيي فلاحيان، رجب عسگري، مرحوم رضا فاضلي بودند از درب حسينيه تا سر مصلي در دو طرف مسير اقدام به نصب تير مينمودند و به آنها لامپهاي مهتابي رنگي ميبستند.علاوه بر اين پرچم هاي كاغذي كوچك كه به كاغذ رنگي مشهور بود بوسيله نخ به يكديگر متصل ميكردند و آنها را به تيرها نصب شده، ميبستند. حسينيه نيز تميز و آذين بندي مي گرديد.در ابتدا تمام شيشههاي سقف و لوسترها شسته و در و ديوار حسينيه نيز با پارچههاي مختلف آذين بندي ميگرديد. سپس روي زيلوهاي حسينيه با فرشي كه از منازل افراد تهيه مي كردند، فرش پوش ميگرديد. از آنجا كه اين فرشها امانت بود عدهاي در شب در حسينه بيتوته ميكردند تا از فرشها و ساير آذينبنديهاي حسينيه مراقبت نمايند. كودكان نيز به كمك كاغذ چهار پرهاي درست ميكرند كه با دويدن در كوچهها و وزيدن باد به آنها ميچرخيد. حاج محمد مطيع با قول دادن بستني در شب نيمه شعبان ، بين مردم و بويژه كودكان هياهوي ايجاد كرده بود.
چند روز قبل از نيمه شعبان با پخش نوار سرودهاي و روضههاي مختلفي بويژه نوارهاي روضه مرحوم شيخ احمد كافي ( از بنيانگذاران مهديه تهران) در باره امام زمان از بلندگو حسينيه، مردم را براي نيمه شعبان آماده ميكرد.با فرا رسيدن نيمه شعبان همه چيز براي برگزاري جشن آماده بود. تمام لامپهاي مسير حسينيه تا مصلي روشن بود، دانشاموزان سرود خود را كه قبلاً آنرا مرور كرده بودند اجرا ميكردند، مداحان نيز در وصف اين شب مديحه سرايي ميكردند و سپس روحاني دعوت شده به منبر ميرفته و در باره فضيلت اين شب كه به روايت برخي ليله القدر نيز است به ايراد سخنراني مي پرداختند. علاوه بر اين با شربت و شيريني از مردم پذيرايي ميگرديد. در آخر نيز بستني كه بدليل عدم وجود امكانات آن در روستا با مشقت خاصي از كاشان تهيه شده بودند و كودكان تا پاسي از شب براي تناول آن بيدار بودند،توزيع ميگرديد.
همانگونه كه سخن را در ابتدا با رباعي از مولانا شريف وادقاني شروع كرديم، در پايان نيز با شعري از او سخن را به پايان ميبريم. باشد كه از منتظران مهدي موعود باشيم.
سخن را دهم كسوت از نام مهدي
دو اسب سواري به امكان فرستم
همين صفحه پر ز شكل و پري را
به خط و به مهر سليمان فرستم
من اين لحن داودي خود ز راهي
به گوش دل قطب دوران فرستم
اگر سبزي و گند ناني ندارم
به خوان كرم برگ ريحان فرستم
ز عطاريم گر مشامي بيابند
گياهي بخواهند دكان فرستم
سزاور مدحش بياني ندارم
دعايي كه دارم به پايان فرستم
 |