روز عزاي شاه شهيـــــــدان عالم است                            يا صبح محشر است كه نامش محرم است
خورشيد سر به پيش زخجلت فكنده است                          از غصه ماه كاسته و چـــــرخ در هم است
اشك ملائـــك است كه خوانند انجمنش                            خورشيد نيست برفلك آن شمع ماتم است
هم صبح سوخته خرقه شــب از شراره آه                          هم چرخ را كبود رخ از سيلي غـــــم است
ما زنده مانده‌ايــــم تو سنگين دلي نگر                               بر ما سپهــــــــر سنگ ببارد اگر كم است
تا گفته‌اند واقع كــــــــــــربلا به من                                   آب بقا به مشرب من زهــــــر ارقم است
بهر عــــزا چو سايه‌ فتاده‌است بر زمين                              هر سرو سرافراز كه در باغ عالـــــم است
آتش به گـــــريه آمده از ماتم حسين                                 از آب شعله سرزده است  از غم حسين

سلام برمحرم و کربلای پر شکوهش
سلام بر محرم وتشنگی و حسین غریبش
سلام بر محرم و ابوالفضل علمدارش
سلام بر محرم و دل شکسته زینب اش
سلام بر محرم وبازوی قا سم و قامت اکبرش
سلام بر محرم و گهواره اصغرش
سلام بر محرم و مسلم وحبیب و حر آزاده ش

دو باره محرم از راه رسید و جهان اسلام در عزای بزرگ پا سدار اسلام ، حضرت ابا عبدالله حسین و یاران با وفایش که یکی از بزگترین وقایع جهان بشریت را رقم زدند ، به سوگ نشست. تکایا در هر کوچه و برزن برپا گردیده و مساجد واماکن مذهبی با پارچه های كه مزین به اشعارمعروف محتشم کاشانی ( که در رسای واقعه عاشورا سروده شده است) سیاه پوش می گردد. در این میان مردم روستای ما نيز كه از قديم ايام ازعاشقان حضرت ابا عبدالله حسین بوده‌اند و اين موضوع در تركيب بند مولانا محمد شريف وادقاني ( اشعار بالا بند اول آن است ) به خوبي روشن است‌ ، در هیئتی که از قدمت 47 ساله برخوداراست و به نام بزرگ پرچمدارصحرای کربلا حضرت ابوالفضل العبّاس می باشد ، خود را در عزای سرور و سالار شهیدان سهیم می کنند. علاوه بر عزاداران هیئت ابوالفضل که قدیمی تر در حسینیه و اکنون در مسجد به عزاداری می پردازند، گروهي دیگر در مهد یه که جای مرحوم شیخ حسن فاضلی در بین آنها بسیار خالی است( و به نام هیئت انصارالمجاهدین است ) عزا داری می کنند. عزاداری در هیئت ابوالفضل از اول ماه محرم با مراسم روضه خوانی که در سه نوبت قبل از اذان ظهر ، بعد از ظهر و بعد از نماز مغرب و عشاء ( که کمی دیرتر اقامه می گردد )درب زیارت به سوی مصلی شروع می شود. در ابتدا کودکان با در دست داشتن پرچم در جلو حرکت می کنند. سپس به ترتیب طوق ها ، جلیته ها وعلم به حرکت در می آیند . در پشت سر آن حجله که چندین کودک شیرخوار با لباس مخصوص در آن قرار دارند ، حرکت می کند. سپس نخل ، توسط پایه هایش که هریک از آنها از قدیم ایام متعلق به چند نفر می باشند، حمل می شود. کسانی که نخل را حمل می کنند هراز گاهی با ذکر « یا حسین» از او طلب کمک می کنند. علی حسن زاده درپشت سر نخل ، در حالی که سوار براسبی می باشد، با صدای بلند به مرثیه سرایی می پردازد. بعد از نخل، دسته سینه زن و زنجیر زن قرار دارد و درآخر بانوان حرکت می کنند. در بین راه یک نفر با مشک آب به یاد سقّای دشت کربلا گلوی عزاداران را تازه می کند. مردم نیز با دود کردن اسپند ، ذبح گوسفند و عطر آگين نمودن فضا با گلاب محمدی از عزاداران استقبال می کنند . با رسیدن دسته سینه زن و زنجیر زن به مصلی که مزین به تمثال مبارک شهدای روستا و تصاویری از واقعه عاشورا است ، نخل ، طوق ها و سایرعلائم عزا به زمین گذاشته می شود و دسته سینه زن و زنجیر زن نیز با نشستن بر روی زمین به مداحی که توسط مداحان اهل بیت صورت می گیرد ، گوش فرا می دهند. اگر بخواهیم از مداحان و نوحه سرایان نامی به میان آورده شود تا آنجا که به یاد دارم با ید از مرحوم حاج محمود ناظمی ، سیدعلی میرزا اسماعیلی ، آقا محمود ناظری ، محمد باقر اکبریان ، حاج محمد مطیع ، ابوالفضل مصطفایی ، شیخ اصغر ذوالفقاری و اخیراً سعید ذوالفقاری ، حمید احسن زاده و رو ح الله اکبریان یاد شود. بعد از مراسم مد یحه سراي‌، ‌ عزادارن با قرائت فاتحه برای گذشتگان ، نخل ، طوق ها و سایرعلائم عزا را به منوال قبل تا درب زیات به حرکت در می آورند تا نماز ظهر عاشورا را به پاس نماز ظهر عاشورای امام حسین (ع) اقامه نمایند. پس ازاقامه نماز ، علاوه بر پذیرایی از عزاداران هیئت ابوالفضل (ع) در مسجد ، در منزل مرحوم حاج محمد اسلامی و حاج علی حسن زاده نیز از آنها پذیرایی می شود. بعد از پذیرایی از عزاداران و برقراری آرامش کوتاهی ، در صورتی که عزاداران سار و یا ون در روز تاسوعا به ده ما آمده باشند ، دسته سینه زن و زنجیر زن زیر پرچم حضرت ابوالفضل العباس با حرکت به سوی سار یا ون در آنجا عزاداری می کنند. ولی در صورتی که در روز تاسوعا عزاداران روستای ما به سار یا ون رفته باشند ، منتظر می مانند تا از عزادران سار یا ون استقبال نمود و با آنها عزاداری نمایند. با پایان رسیدن این مراسم و نزدیکی غروب آفتاب به یاد دل پر ازدرد زینب وحال پریشان امام سجاد که از میان اجساد فاجعه غمبار عاشورا و سر بریده حضرت ابا عبدالله حسین عبور داده می شود غربت خاصی حاکم می شود. با غروب آفتاب و فرا رسیدن شب ، مراسم شام غریبان حسین شروع می شود. در این شب عزاداران به یاد اسراي دشت کربلا که در سکوت و تاريكي و تنهايي درد ناکی به سر می برند ، سینه زنی و زنجیرزنی کنار گذاشته وبا حمل فانوس درحالي نوحه خواني مي‌كنند بر سر خود می زنند و ياد اين شب گرامي مي‌دارند. از صبح روز بعد عاشورا که به روز«ختم» موسوم است ، قاریان به تلاوت قرآن می پردازند و بعد از تلاوت قرآن با دادن صبحانه از آنان پذيرايي مي شود. اگر بخواهیم از قاریانی که درسالهاي نسبتاً دور به تلاوت قرآن مي پرداختند واكنون سربه تیره تراب گذاشته اند ذکری به میان آورده شود ، علاوه بر مرحوم ناظمی که قبلاً از او یاد شد، باید از مرحوم آقا عزیز موسوی، فرهاد مصطفایی ، محمدعلی زراعتکار ، حسینعلی ملکی ، علی توکلی ، مصطفی قلی نظری ، حاج نعمت الله فلاح ، حاج عزت الله فلاحیان و رحمت الله ملکی یاد شود. مراسم تلاوت قرآن تا روز شانزده محرم که به روز « شش » مشهور است، ادامه دارد. در بعد ظهر روز شانزدهم محرم عزاداران با برداشتن جلیته و حرکت از درب مسجد به سوی مصلی ، مراسم عزاداری را که به « دهه اول» از آن یاد می شود، به پایان می رسانند و منتظر اربعین حسینی می مانند. با فرا رسیدن اربعین حسینی ، مردم روستای ما از اربعین تا پایان ماه صفر که به آن « دهه آخر» می گویند ، به عزاداری می پردازند. در روز 28 صفر که مصادف با رحلت نبی اکرم اسلام حضرت محمد مصطفی (ص) و شهادت سبط اکبرش حضرت امام حسن مجتبی (ع) است ، نخل و ساير علائم عزا به استثناي حجله حضرت قاسم همانند روز عاشورا برداشته می شود . در روز 29 صفر که سالروز شهادت هشتمین امام شعیان حضرت امام رضا (ع) می باشد ، گرچه مراسم نخل برداری وجود ندارد ، ولی عزاداران زیر پرچم ابوالفضل العباس همانند روز قبل به سینه زنی و زنجیر زنی می پردازند . بدین ترتیب ماه محرم وصفر که دو ماه عزا و ماتم و در عین حال ماه های زنده نگهداشتن اسلام است ، جای خود را به ماه ربیع الاول که ماه میلاد پیامبر اسلام و امام جعفر صادق(ع) است ، می دهد . با این وجود حماسه حسینی هرگز فراموش نمی شود.